پیشینه و تحولات تاریخی گمرک

گمرک یکی از کهن‌ترین نهادهای اداری در تاریخ دولت‌ها به شمار می‌رود. این نهاد هم‌زمان با شکل‌گیری مبادلات تجاری میان جوامع و نیاز دولت‌ها به نظم‌بخشی، نظارت و تأمین درآمد شکل گرفته است . ایران نیز از جمله کشورهای پیشگام در داشتن تشکیلات منظم گمرکی است؛ چرا که از زمان شکل‌گیری اولین حکومت‌های دوره باستان، گمرک و مقررات گمرکی در ایران وجود داشته است. حقوق گمرکی که در گذشته یکی از انواع مالیات به شمار میرفت، به تدریج و متناسب با نیازهای بشر، دچار تغییرات اساسی گشت.

1- واژه شناسی گمرک

در «فرهنگ تعاریف قانونی» دکتر صفر بیگ‌زاده، گمرک به اداره دولتی اطلاق می‌شود که مسئول اجرای قانون گمرکی، وصول حقوق و عوارض گمرکی و همچنین مسئول اجرای سایر قوانین و مقررات مربوط به واردات، صادرات و عبور کالا است.
در «فرهنگ غفاری»، واژه گمرک به معنای حقوقی است که بر کالا و مال‌التجاره تعلق می‌گیرد و معنای دیگر آن رسم و رسومات بوده است.
در «فرهنگ آریان‌پور» نیز به معنای اداره مأمور مراقبت از ورود و خروج کالا و عوارض گمرکی به کار رفته است.
در فرهنگ‌نامه‌های انگلیسی مانند آکسفورد، واژه گمرک به بخشی از دولت اطلاق می‌شود که مسئول جمع‌آوری مالیات کالاهای خریداری شده، کنترل و نظارت بر کالاهای ورودی است.

2- گمرک در ادوار مختلف

1-2- دوران باستان

تشکیلات گمرکی در ایران سابقه‌ای طولانی دارد. نخستین شواهد تاریخی دلالت بر وجود نوعی نظام گمرکی در دولت‌های باستانی پیش از مادها، مانند سومر، اکد و فینیقیه، دارد. در آن زمان، حکومت‌ها برای کنترل مسیرهای بازرگانی و دریافت عوارض کالاهای وارد شده به قلمرو خود، مأمورانی ویژه تعیین می‌کردند. این قواعد ابتدایی را می‌توان نخستین گام‌ها در قانون‌گذاری گمرکی ایران تلقی کرد که بیشتر بر مبنای عرف و دستورات حکومتی استوار بود.

 

2-2- دوره هخامنشی

وسعت قلمرو و همجواری امپراتوری هخامنشی با ممالک آن دوران، داشتن مرزهای گسترده و فعالیت‌های تجاری وسیع، همچنین تمهیدات داریوش بزرگ، موجب ایجاد دفاتر گمرکی و سازمانی منظم برای دریافت حقوق گمرکی شده بود. در مکتوبات تاریخی هخامنشیان، یکی از منابع عمده مالی دولت، عوارضی بود که بر رصیف بنادر وضع می‌شد.

 

3-2- دوره اشکانیان

گمرک در دوره اشکانیان به صورت اداره‌ای منظم فعالیت داشت و در سرحدات حکومت، گمرک‌خانه‌هایی وجود داشت که کلیه کالاهای وارداتی و صادراتی را در دفترچه‌ای مخصوص ثبت می‌نمودند. در این دوره، از کالاهای وارداتی حقوق و عوارض گمرکی اخذ می‌شد اما کالاهای صادراتی از پرداخت عوارض معاف بودند. این سیاست نشان‌دهنده تلاش دولت برای نظارت بر امور اقتصادی، حمایت از مصنوعات داخلی و تشویق توسعه صادرات بوده است.

 

4-2- دوره اسلامی

سیاست گمرکی حکومت اعراب در دوره اسلامی از ساسانیان اقتباس شد. اعراب، گمرک را «عُشور» (به معنای یک دهم) و مأمور گمرک را «عاشر» می‌گفتند و به ازای هر ۱۰ درهم، یک درهم حقوق گمرکی دریافت می‌نمودند.

 

5-2- دوره صفویه

هم‌زمان با افزایش رفت‌وآمد نمایندگان سیاسی و بازرگانان اروپایی، توجه به گمرک نیز در دوره صفویه بیشتر شد. بر اساس سیاست گمرکی صفویان، برای کالاهای ورودی از مرزهای شمالی حقوق گمرکی کامل و برای کالاهای ورودی از خلیج فارس، حقوق گمرکی بر حسب بهای کالا تعیین می‌شد. نام این دسته از حقوق گمرکی «فرضه» بود. بیشترین حقوق و عوارض گمرکی معادل ۵ درصد بهای کالا بود و اگر کالا به صورت قاچاق وارد می‌شد، تا ۱۰ درصد عوارض به عنوان جریمه دریافت می‌شد. در این دوره، درآمد گمرکی نسبت به دوره‌های قبل کاهش یافت، همین امر موجب شد در زمان شاه سلیمان صفوی، سیاست اجاره گمرکات به تقلید از اروپا پیاده شود. در این روش، حکام عواید گمرک را در قبال مبلغ معینی به صورت مقاطعه به اشخاص واگذار می‌کردند. این سیاست در زمینه گمرکات تا اواسط دوره قاجار ادامه یافت.

 

6-2- دوره قاجار

دوره قاجار در ایران هم‌زمان با وقایعی مانند انقلاب صنعتی و رشد گسترده تجارت، صحنه رقابت کشورها برای دستیابی به مواد اولیه شد. در زمان فتحعلی‌شاه، رقابت قدرت‌ها بر سر ایران و جنگ‌های ایران و روس منجر به انعقاد دو عهدنامه گلستان و ترکمنچای شد که گمرکات ایران را تحت سلطه قدرت‌های بزرگ قرار داد . طبق مفاد عهدنامه گلستان، مقرر گردید از کالاهایی که بین ایران و روسیه صادر و وارد می‌شد، به میزان ۵ درصد بهای کالا عوارض گمرکی دریافت شود. همچنین مقرر شد بازرگانان ایرانی علاوه بر حقوق گمرکی، عوارض داخلی نیز پرداخت کنند، در حالی که تجار روس از پرداخت مالیات به دولت ایران و عوارض داخلی معاف بودند. پس از انعقاد این عهدنامه‌ها، دیگر کشورهای اروپایی نیز خواستار دریافت امتیازات گمرکی مانند روسیه شدند. از این رو، فتحعلی‌شاه طی فرمانی مقرر کرد از همه کالاهای وارداتی و صادراتی تمام کشورها پنج درصد حقوق گمرکی دریافت شود. این نخستین فرمان درباره نرخ تعرفه گمرکی بود که در زمان قاجار صادر شد و تا سال ۱۳۱۹ شمسی ادامه یافت.

 

  • اصلاحات ناصرالدین شاه

ناصرالدین شاه با تشکیل وزارت گمرک، موجب شد گمرکات کشور زیر نظر وزیری متخصص قرار گیرد و تصدی این وزارتخانه به افراد متنفذ نزدیک دربار سپرده شد. در آن زمان، عاملان گمرک «ناظم» و رئیس گمرک «رئیس میزان» یا «میزان آغاسی» نامیده می‌شدند. از تحولات دیگر عصر ناصری، تنظیم و انتشار “نظامنامه گمرک ایران” بود که شرح تمام امور و وظایف گمرکی از تسلیم اظهارنامه تا ترخیص کالا را شامل می‌شد.

 

  • چالش‌های مدیریتی و فساد اداری

یکی از مسائل مهم در زمینه مدیریت گمرکات ایران در دوره قاجار، اجاره گمرکات به افراد متنفذ مملکتی با میزان اجاره ثابت در طول سال‌های متمادی بود. این وضعیت منجر به نابهنجاری اداری گمرک ایران، گسترش قاچاق کالا و افزایش تقلب در میان اجاره‌داران شد.
در زمان مظفرالدین شاه قاجار، فرمانی برای تأسیس گمرک صادر شد. اجاره گمرک‌خانه‌ها و دریافت حقوق گمرکی به وسیله مقاطعه‌کاران و اجاره‌داران لغو گردید و اداره امور گمرکی به طور کلی به فردی بلژیکی به نام «نوز» و همکارانش سپرده شد. وی پس از به عهده گرفتن گمرکات ایران، تعرفه جدیدی تنظیم کرد که طبق آن، به حقوق گمرکی برخی کالاهای روسی تخفیف داده شد و بر تعرفه کالاهای وارداتی برخی کشورها افزوده گشت. همچنین، وی طبق توافقی، درآمد گمرکات ایران را ضمانت دو فقره وام که دولت ایران از روسیه دریافت کرده بود، قرار داد و تعهد کرد که دولت روسیه در صورت لزوم اجازه بازرسی و تفتیش گمرکات ایران را خواهد داشت.
قراردادهای منعقده توسط نوز موجب نقض استقلال گمرکی، حق حاکمیت ملی و اصل تساوی حقوق بین‌المللی شد و صنایع داخلی، بازرگانی و صادرات ایران را در آستانه ورشکستگی قرار داد.

 

  • گمرک پس از مشروطه

گمرکات ایران پس از دوران مشروطه همچنان براساس اصول و قوانین بلژیکی‌ها اداره می‌شد. تا اینکه در زمان سلطنت احمد شاه، مجلس تصمیم گرفت از مستشاران آمریکایی برای اصلاح مالیه و امور گمرکی استفاده کند. لذا «مورگان شوستر» به سمت خزانه‌دار منصوب شد. وی سازمانی برای وزارت دارایی تنظیم کرد که گمرک نیز یکی از ادارات آن وزارتخانه بود.


در زمان تصدی نیروهای خارجی بر گمرک ایران، بیشتر درآمد گمرک در اختیار بیگانگان قرار داشت و منجر به دریافت وجوه متعدد تحت عناوین راهداری، قپانداری و حقوق خانات از ایرانیان می‌شد. این در حالی بود که بازرگانان خارجی از پرداخت چنین وجوهی معاف بودند.


در دوره قاجار، با وجود آنکه سازمان گمرک دچار تحولات مثبتی از نظر تشکیلات اداری و وضع تعرفه‌ها شد، ولی به دلیل عدم استقلال گمرکات و تدوین نشدن تعرفه گمرکی مستقل، این تحولات موجب رونق بازرگانی و اقتصادی ایران نشد.

 

7-2- دوره پهلوی

در دوره پهلوی، به‌ویژه از دهه ۱۳۱۰ به بعد، قوانین گمرکی با الهام از نظام‌های اداری کشورهای اروپایی اصلاح شد. گسترش بنادر، توسعه زیرساخت‌های تجاری و ایجاد تشکیلات جدید، گمرک را از نهادی صرفاً درآمدزا به سازمانی با نقش نظارتی، حفاظتی و تسهیل‌گر تبدیل کرد.

 

8-2- دوران پس از انقلاب اسلامی

پس از انقلاب اسلامی نیز اصلاحات گسترده‌ای در قوانین و ساختار گمرک ایران انجام شد و نقش این سازمان با نیازهای جدید اقتصادی و امنیتی کشور هماهنگ گردید. قوانین و مقررات گمرکی به تدریج اصلاح شدند تا ضمن تسهیل تجارت قانونی، ابزارهای لازم برای مقابله با قاچاق کالا و ارز و نظارت بر مبادلات مرزی را فراهم آورند.

3- پیشینه قانونگذاری امور گمرکی

قانونگذاری در حوزه گمرک در ایران نسبتاً دیرتر از ایجاد ساختار اداری آن شکل گرفت و از اواخر دوره قاجار وارد فاز جدیدی شد. سیر تحول مقررات گمرکی را می‌توان در چند دوره مشخص بررسی کرد:

1-3- دوره قاجار: شروع قانونگذاری مدرن (۱۲۹۰–۱۲۹۹ هجری شمسی)

نخستین تلاش جدی برای قانونمند کردن گمرک مربوط به زمانی است که دولت ایران برای اصلاح مالیه از متخصصان بلژیکی استفاده کرد.  مهم‌ترین مقرره این دوره قانون عایدات گمرکی است. این قانون ساده و درآمدمحور بود و فقط نرخ‌ها و شیوه وصول حقوق گمرکی را تعیین می‌کرد.
از جمله شاخصه های این قانون ساختارمند کردن وصول حقوق ورودی و خروجی، بدون پرداختن به موضوعاتی مانند تشریفات، ترخیص، ارزش‌گذاری یا مقررات کیفری بوده است.

2-3- دوره پهلوی اول: تدوین نخستین قانون جامع گمرک

قانون تعرفه گمرکی مصوب ۱۳۰۷هجری شمسی نقطه عطفی در قانونگذاری گمرک ایران بود.
محتوای این قانون کاربردی شامل موارد زیر می‌شد:

  • تعریف شفاف حقوق ورودی و خروجی
  • ایجاد جدول تعرفه با طبقه‌بندی کالا
  • مقررات مربوط به ترخیص، ارزش و عوارض

اهمیت این قانون از آن جهت است که نخستین نظام تعرفه‌ای منظم ایران را شکل داد و جایگزین ساختار سنتی و سلیقه‌ای قبلی شد و تا دهه‌ها پایه مقررات گمرکی کشور بود.

3-3- قانون امور گمرکی ۱۳۳۶: ورود ایران به نظام گمرکی مدرن

دولت برای هماهنگی با استانداردهای بین‌المللی وکنوانسیون‌های گمرکی تازه‌تأسیس، قانون جدیدی تصویب کرد.
نوآوری‌های مهم این قانون عبارتند از:

  • تعریف واضح ورود قطعی، ورود موقت و ترانزیت
  • مقررات ارزش‌گذاری، ضمانت‌نامه‌ها
  • ایجاد ساختار رسیدگی به اختلافات گمرکی
  • تعیین جرائم و تخلفات گمرکی

این قانون به‌نوعی اولین «قانون جامع امور گمرکی» با نگاه مدرن بود و بیش از ۵۰ سال ستون اصلی مقررات گمرک ایران باقی ماند. 


4-3- قانون امور گمرکی ۱۳۵۰: کنترل تجارت خارجی

این اصلاحیه برای ساده‌سازی فرآیندها و افزایش نقش گمرک در کنترل تجارت خارجی تصویب شد که در عمل با توسعه صنعتی دهه ۴۰ و ۵۰ هماهنگ بود و نیازهای اقتصادِ رو به رشد را پاسخ می‌داد.
مهترین نکات این قانون عبارتند از:

  • تسهیل واردات مواد اولیه کارخانه‌ها
  • مقررات شفاف‌تر ترخیص
  • شدت بیشتر برخورد با تخلفات

5-3- دوران پس از انقلاب: مقررات‌زدایی، اصلاح ساختار و هماهنگی با تجارت خارجی (۱۳۵۸ تا ۱۳۸۹)

در این دوره قوانین پراکنده‌ای در قالب مصوبات شورای انقلاب، دولت و مجلس تصویب شد.
ویژگی های شاخص این دوره عبارتند از:

  • سیاسی اقتصادی شدن نقش گمرک
  • افزایش اختیار دولت در تعیین و تغییر تعرفه‌ها
  • تعریف مجدد کالاهای ممنوعه، مجاز و مشروط
  • ورود قوانین مبارزه با قاچاق کالا

مشکلات ناشی از عدم وجود قانون جامع و منسجم زمینه تدوین “قانون امور گمرکی” را فراهم کرد.

6-3- قانون امور گمرکی ۱۳۹۰: مدرن‌ترین و جامع‌ترین قانون گمرکی ایران

این قانون الزامات تجارت بین‌المللی، کنوانسیون‌های جهانی و نیازهای داخلی را مد نظر قرار داده است و علاوه بر تعیین حقوق و تکالیف صادرکنندگان و واردکنندگان، حدود اختیارات و وظایف سازمان گمرک را نیز به تفصیل مشخص می‌کند.
قانون امور گمرکی1390 پس از سال‌ها نیازسنجی جایگزین قوانین پیشین شد و همراه با آیین‌نامه اجرایی ۱۳۹۱، ساختاری یکپارچه برای اداره گمرک ایجاد کرد. از جمله شاخصه های این قانون به شرح زیر است:

  • ورود مفاهیم جدید مانند مدیریت ریسک، رویه‌های پیش‌اظهاری و گمرک الکترونیک
  • تعیین دقیق ارزش گمرکی براساس GATT و استانداردهای جهانی
  • تسهیل رویه‌های صادرات، ورود موقت، پردازش، عبور داخلی و خارجی
  • تعیین دقیق تخلفات، مجازات‌ها، مسئولیت شرکت‌های حمل‌ونقل و متصدیان
  • شفاف‌تر شدن فرایند رسیدگی به اختلافات

7-3- اصلاحات بعد از ۱۳۹۰ تاکنون

تمرکز اصلی این اصلاحات موارد ذیل است:

  • دیجیتال‌سازی
  • یکپارچه‌سازی سامانه‌ها
  • همکاری با ستاد مبارزه با قاچاق کالا
  • توسعه سامانه EPL
  • اصلاحات تعرفه‌ای مکرر
  • تقویت اختیارات گمرک در شناسایی تخلفات
  • هماهنگ‌سازی بیشتر با استانداردهای سازمان جهانی گمرک (WCO)

8-3- قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز ۱۳۹۲

این قانون، مکمل قانون امور گمرکی است و با هدف مقابله جدی با پدیده قاچاق، مجازات‌های بازدارنده و سازوکارهای اجرایی ویژه‌ای را پیش‌بینی کرده است. گمرک به عنوان یکی از دستگاه‌های اصلی در اجرای این قانون، نقش حیاتی در شناسایی و کشف محموله‌های قاچاق ایفا می‌کند.

4- آیین‌نامه‌ها و بخشنامه‌ها

علاوه بر قوانین اشاره شده، صدها آیین‌نامه اجرایی، دستورالعمل و بخشنامه توسط مراجع ذی‌صلاح (هیئت وزیران،سازمان گمرک، وزارت صمت و…) صادر شده است که جزئیات فنی و رویه‌های اجرایی قوانین را مشخص می‌کنند. این اسناد، نشان‌دهنده پویایی و به‌روزرسانی مداوم نظام قانون‌گذاری گمرکی در ایران هستند.

5- از ریشه های تاریخی تا تحولات ساختاری

بررسی سیر تحول گمرک در ایران بازتاب دهنده پیشرفت این نهاد از ساختاری صرفا مالیاتی به سوی نهادی با ابعاد سیاسی پیچیده و بین المللی است. اگرچه در ابتدا تمرکز حاکمیت ها بر مدیریت ساده و سنتی بر پایه کسب درآمد مالیاتی بود اما با ورود به دوران مدرن، گمرک از ابزاری درآمد‌زا  به عرصه رقابت قدرت های جهانی و تقابل حقوقی تبدیل شد. تاریخچه گمرک ایران نشان میدهد هرگونه تحول در قوانین و تعرفه ها محصول مستقیم تعاملات سیاسی و قراردادهای بین المللی بوده است.

قانون‌گذاری در نظام گمرکی ایران، مسیری طولانی از قواعد عرفی و ابتدایی تا قوانین مدرن و بین‌المللی را پیموده است. این تحول، بازتابی از تغییرات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور میباشد. قوانین فعلی، به‌ویژه قانون امور گمرکی ۱۳۹۰، تلاشی برای ایجاد یک نظام گمرکی کارآمد، شفاف و همسو با الزامات تجارت جهانی، در عین حال تأمین‌کننده منافع ملی و مقابله‌کننده با تخلفات است.

«فهرست»

پیمایش به بالا