«ارزش گمرکی کالای وارداتی و نحوه رسیدگی به اختلافات ناشی از آن»
با توجه به عوارض و تعرفه های گمرکی، ممکن است تمایل وارد کننده کالا بر آن باشد که ارزش کالای وارداتی را تا حد امکان کمتر اعلام نماید و یا در صورتی که برای رفع تعهد ارزی از روش واردات کالا استفاده نماید ارزش آن را بیشتر اظهار کند.
در این یادداشت به نکاتی در رابطه با ارزش گمرکی کالای ورودی و نحوه رسیدگی به اختلافات ناشی از آن میپردازیم.
1- تعریف ارزش گمرکی کالای ورودی
با توجه به ماده 14 قانون امور گمرکی:« ارزش گمرکی کالای ورودی در همه موارد عبارت است از ارزش بهای خرید کالا در مبدا به اضافه هزینه بیمه و حمل و نقل (سیف) به اضافه سایر هزینه هایی که به آن کالا تا ورود به اولین دفتر گمرکی تعلق میگیرد که از روی سیاهه خرید یا سایر اسناد تسلیمی صاحب کالا تعیین میشود و بر اساس برابری نرخ ارز اعلام شده توسط بانک مرکزی در روز اظهار است.»
2- نحوه تعیین ارزش گمرکی کالای ورودی
با توجه به مواد 10 و 11 آیین نامه اجرایی قانون امور گمرکی، ملاک ارزش گمرکی کالای ورودی، قیمت واقعاً پرداخت شده یا قابل پرداخت برای کالای فروخته شده بین افراد غیر مرتبط جهت صدور به قلمرو گمرکی ایران است که براساس سیاهه خرید و سایر اسناد تسلیمی صاحب کالا تعیین میشود.
در مورد کالایی که بدون ارائه سیاهه خرید به گمرک اظهار شود و یا ارزش مندرج در سیاهه خرید و سایر اسناد تسلیمی صاحب کالا به نظر گمرک و به استناد دلایل و مدارک مستند و قابل قبول، نامتناسب باشد، گمرک ارزش کالا را به شرح زیر تعیین مینماید.
2-1- ارزش گمرکی کالای مثل و ساخت همان کشور مبدا
2-2- ارزش گمرکی کالا مشابه و ساخت همان کشور مبدا
2-3- تعیین ارزش گمرکی به روش تفریقی به شرح زیر:
2-3-1- در صورت دسترسی به سوابق فروش داخلی وارد کننده براساس قیمت عمده فروشی هر واحد کالای وارده به همان حالت و وضعیت ورود به بازار داخلی پس از کسر سود و مخارج کلی معمول برای فروش آن کالا، هرینه های متداول بعد از ترخیص کالا و حقوق ورودی و سایر پرداخت هایی که به ورود یا فروش کالا تعلق گرفته است.
2-3-2- در صورت عدم وجود سابقه فروش داخلی توسط وارد کننده، براساس قیمت عمده فروشی(توزیع کنندگان و بنکداران) کالای وارده، مثل یا مشابه آن و یا خرده فروشی و پس از کسر سود معمول برای فروش آن نوع کالا و با توجه به سطح تجاری
2-3-3- در صورت عدم فروش کالای وارده یا مثل یا مشابه آن، براساس قیمتی که پس از پردازش (ساخت، تکمیل، فرآوری، بسته بندی و تعمیر)، به صورت عمده فروشی ( با اولویت بیشترین مقدار) به اشخاص غیر مرتبط فروخته میشود، پس از کسر ارزش افزوده بابت پردازش و کسر سود و مخارج کلی معمول برای فروش آن نوع کالا، هزینه های متداول بعد ازترخیص کالا، حقوق ورودی و سایر پرداخت هایی که به ورود یا فروش کالا تعلق گرفته است.
2-4- تعیین ارزش گمرکی به روش محاسباتی با حاصل جمع ارزش مواد و هزینه های ساخت یا پردازش که در تولید یا ساخت کالا در کشور مبدا به کار رفته است به علاوه سود و مخارج کلی و هزینه بیمه حمل و نقل(سیف) و سایر هزینه هایی که به آن کالا تا ورود به اولین دفتر گمرکی تعلق گرفته است.
2-5- تعیین ارزش گمرکی براساس مدارک و اطلاعات موجود با انعطاف در به کارگیری روش های اشاره شده
3- مرجع رسیدگی به اختلافات ناشی از تعیین ارزش کالای ورودی
با توجه به ماده 23 آیین نامه اجرایی قانون امور گمرکی ارزش کالاهای ورودی تعیین شده از طرف گمرک در مدت 30 روز از تعیین ارزش در گمرک اجرایی یا ابلاغ کتبی توسط گمرک ایران قابل اعتراض میباشد. در صورت عدم پذیرش اعتراض ذی نفع میتواند حداکثر در مدت 6 ماه به کمیسیون رسیدگی به اختلافات گمرکی موضوع ماده 144 قانون امور گمرکی مراجعه نماید.
همانطور که در یادداشت «جایگاه قانونی و صلاحیت کمیسیون رسیدگی به اختلافات گمرکی» آمده است، رای کمیسیون مذکور قابل اعتراض در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری میباشد.
وکلاء، مشاورین و کارشناسان مبرز گروه حقوقی شهرداد آماده ارائه خدمات اداری و حقوقی در رابطه با موضوعات فوق میباشند.
