مطابق تبصره ۴ الحاقی به ماده ۱ قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها:«احداث گلخانهها، دامداریها، مرغداریها، پرورش ماهی و سایر تولیدات کشاورزی و کارگاههای صنایع تکمیلی و غذایی در روستاها، بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی بوده و و تغییر کاربری محسوب نمیشود. موارد مذکور از شمول این ماده مستثنی بوده و با رعایت ضوابط زیست محیطی با موافقت سازمانهای جهاد کشاورزی استانها بلامانع میباشد.»
1- دستورالعمل تعیین مصادیق و ضوابط موضوع تبصره ۴ الحاقی به ماده ۱ که مستند به ماده ۱۰ آیین نامه اجرایی با همکاری وزارت خانههای مسکن و شهرسازی، صنایع و معادن و سازمانهای میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و حفاظت محیط زیست تهیه و توسط وزارت کشاورزی ابلاغ شده است.
در این دستورالعمل، کارگاه صنایع تکمیلی و غذایی و واحدهای صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی به بنگاههایی اطلاق شده است که به موجب جواز تاسیس یا موافقت اصولی صادره از سوی دستگاههای اجرایی ذیربط به فعالیت میپردازند و مصادیق آن بر اساس کدهای آیسیک (ویرایش سوم) به پیوست دستورالعمل میباشد.
همچنین سایر تولیدات کشاورزی، فعالیتهایی از قبیل پرورش قارچ، آبزیان، اسب، کرم ابریشم، زنبورداری، تولید نهال و بذر و …. تعریف شده است. نکته قابل توجه دیگر آنکه در راستای حمایت از فعالیتهایی که بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی محسوب میشود، انجام اقدامات تکمیلی زیر که بر حسب مورد لازمه و مکمل زیر ساختها و تاسیسات مورد نیاز تولیدات کشاورزی میباشند، مشمول معافیت از پرداخت عوارض میباشند:
1- احداث راههای بین مزارع
2- تاسیسات تامین و انتقال آب کشاورزی و کانالهای زهکشی
3- ایستگاههای پمپاژ و استخرهای ذخیره آب کشاورزی
4- موتورخانه و آشیانه ماشین آلات کشاورزی
5- اتاق کارگری و نگهبانی
6- دیوارکشی باغات
7- محل جمع آوری و نگهداری محصولات کشاورزی
سایر مصادیقی که در این دستورالعمل به آنها اشاره نگردیده است، حسب مورد توسط کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارتخانه های مسکن و شهرسازی، صنایع و معادن، جهاد کشاورزی و سازمان های حفاظت محیط زیست و میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تشخیص و احصاء خواهد گردید.
نویسنده: علیرضا بنی هاشم- وکیل پایه یک دادگستری
